İçeriğin öğrenciye anlatım yoluyla iletildiği yöntemdir. Bu yöntemde öğrenci pasif konumdadır. Bilgi öğretmenden öğrenciye tek taraflı olarak aktarılır. Anlatım yöntemi içeriğin öğrenciye ilk kez verileceği ve zamanın etkili kullanımının gerekli olduğu durumlarda kullanılır. Anlatım yönteminin etkili olabilmesi için içeriğin kısa ve ilginç olması gereklidir. Ayrıca bu yöntemde bilgi en basit ve temel hâliyle öğrenciye aktarılmalıdır.

Yararları:

Öğrencilerin içerik üzerinde düzenlenmiş bir görüş kazanmalarını sağlar.

Öğrencilerin çalışma yapabilmeleri için gerekli olan temel materyallerin sağlanması çalışmanın başlangıcı için yararlı olur.

Bilgi aktarımı kolaydır.

Konu düzenli bir biçimde öğrencilere aktarılacağı için zaman verimli kullanılır.

Sınırlılıkları:

Anlatım uzun olursa öğrenci açısından sıkıcı hâle gelebilir.

Öğrencinin ilgi ve ihtiyaçlarının karşılanıp karşılanmadığını belirlemek zordur.

Anlatım tek yönlü olduğu için öğrencilerin dönütü ortadan kalkacaktır. Bu durum, eksik iletişime neden olmaktadır.

Ayrıntılı bilginin anlatımı oldukça zordur.

Öğrenci pasiftir.

Öğrencinin kişisel özellikleri ve bilişsel gelişim düzeyleri çok iyi bilinememektedir.

Öğrenci aktif olarak öğrenme ortamına katılamadığı için ileri düzeyde bilişsel öğrenme gerçekleşemez.

Anlatım Yönteminin İyi Kullanılabilmesi İçin Yapılması Gerekenler:

Anlatımdan önce kazanımlar belirlenmelidir.

Öğrenci grubunun kişisel özellikleri ve bireysel gelişimleri belirlenmelidir.

İçerik organize edilmelidir.

Anlatım resimler, modeller, animasyon ve filmlerle desteklenmelidir.

Öğretmen sesini kullanarak monotonluktan kurtarmalıdır.

Anlatım öğrenci sorularıyla yönlendirilmelidir.

Anlatım öğretmenin soracağı sorularla çeşitlendirilmelidir.

Anlatım sırasında öğrencilerde oluşacak değişiklikler gözlenmelidir.

Anlatılan konunun yazılı bir özeti öğrencilere dağıtılmalıdır.

Anlatım sonunda içerik hakkında öğrencilerin kendi aralarında bilgi alışverişinde bulunmaları sağlanmalıdır.