Keloğlan İle Dev Anası

Keloğlan İle Dev Anası
Bir varmış, bir yokmuş. Vaktin birinde, ücra bir köyde, bir Keloğlan varmış. Bu Keloğlan'ın annesi ve babası ölmüş, iki kız kardeşiyle fakir, çaresiz kalakalmış. Her gece bir komşunun evine misafir olup yemeğe gidiyorlarmış.
Köyün bir ucunda, ormanın yanında, bir dev anası oturuyormuş. Keloğlan ve kız kardeşleri bütün köyü dolaştıktan sonra, bu dev anasının evine misafir olmuşlar. Yemekler yenilmiş, ardından herkes bir odaya uyumaya çekilmiş. İnsanları yemeyi pek seven dev anası ocağın başında oturmuş, onların uyumasını beklemeye başlamış.
Dev anasının bu halinden rahatsız olan Keloğlan, kız kardeşlerini uyarmış, ama nafile, yemeğin verdiği ağırlıkla ikisi de hemen uykuya dalmış. Keloğlan ise mindere uzanmış, gözlerini tavana dikip beklemeye başlamış.
Bir süre sonra, dev anası ocağın başından kalkmış, yavaş yavaş misafir odasına doğru yürümüş. Kapıyı aralayıp seslenmiş:

Kimler uyudu, kimler uyanık?

Keloğlan yattığı yerden yanıt vermiş:

Herkes uyudu, Keloğlan uyanık!

Dev anası:

Keloğlan neden uyumadı?

Keloğlan yattığı yerden kalkmış:

Uyumadan önce, annem bana yağda yumurta pişirirdi, onu yedikten sonrada uyurdum.

Dev anası gecenin bir vakti, hemen kümese koşmuş, bir yumurta alıp yağda pişirmiş ve Keloğlan'a getirmiş. Keloğlan yumurtayı yedikten sonra tekrar mindere uzanmış. Ama uyumamış, yine gözlerini tavana dikip beklemeye başlamış.
Dev anası ocak başına oturmuş, bir süre daha beklemiş. Sonra yavaş yavaş misafir odasına doğru yürümüş. Kapıyı aralayıp seslenmiş:

Kimler uyudu, kimler uyanık?

Keloğlan yattığı yerden yanıt vermiş:

Herkes uyudu, Keloğlan uyanık!

Dev anası:

Keloğlan neden uyumadı?

Keloğlan yattığı yerden kalkmış:

Uyumadan önce annem bana taze ayran getirirdi, onu içtikten sonrada uyurdum.

Dev anası gecenin bir vakti, hemen kilere koşmuş, taze yoğurttan bir güzel ayran yapmış ve Keloğlan'a getirmiş. Keloğlan ayranı içtikten sonra tekrar mindere uzanmış. Ama uyumamış, yine gözlerini tavana dikip beklemeye başlamış.
Dev anası ocak başına oturmuş, bir süre daha beklemiş beklemiş. Sonra yavaş yavaş misafir odasına doğru yürümüş. Kapıyı aralayıp seslenmiş:

Kimler uyudu, kimler uyanık?

Keloğlan yattığı yerden yanıt vermiş:

Herkes uyudu, Keloğlan uyanık!

Dev anası:

Keloğlan neden uyumadı?

Keloğlan yattığı yerden kalkmış:

Uyumadan önce annem bana dereden elekle su getirirdi, onu içtikten sonrada uyurdum.

Dev anası gecenin bir vakti, eleği kaptığı gibi hemen dereye koşmuş. Eleği dereye doldur çıkar, doldur çıkar su getireceğim diye uğraşmış durmuş.
Bu arada Keloğlan hemen kız kardeşlerini uyandırmış, evlerine doğru koşmaya başlamışlar. Ama Keloğlan çakısını dev anasının evinde unutmuş. Kel kafasını şöyle bir kaşımış, düşünmüş, sonrada kız kardeşlerine seslenmiş:

Haydi siz eve gidin, ben çakımı alıp geliyorum.

Ardından dev anasının evine dönmüş, çakısını almış. Tam o sırada dev anası elekle su taşımaktan vazgeçmiş eve geliyormuş. Keloğlan onu görünce, hemen yüklüğe girip saklanmış. Yüklükte saklanırken, can sıkıntısından çakısını çıkarmış, orayı burayı yontmaya başlamış. Çıtırtıları duyan dev anası yüklüğün kapısını açmış, bir de ne görsün? Keloğlan!

Aman Keloğlan! Seni elimden kaçırdığımı düşünmüştüm, işte şimdi düştün pençeme.

demiş ve yakaldığı gibi bir çuvala sokup kancayla tavana asmış. Sonrada öcünü alasıya dövmek için ormana bir sopa bulmaya gitmiş.
Dev anası ormanda irice bir sopa araya dursun, Keloğlan çakısıyla çuvalın iplerini kesmiş, dışarı çıkmış. Hemen ahırdan dev anasının sevgili buzağısını alıp çuvala koymuş, kancayla tavana asmış. Sonrada oradan kaçmış, uzaklaşmış.
Dev anası bulduğu irice bir sopayla geri gelmiş, hem söylenip hem de savurarak başlamış çuvalı sopalamaya. Her vurduğunda, çuvalın içinden beee, beee! diye sesler geliyormuş. Bunları duyan dev anası daha da sinirlenmiş:

Seni yalancı! Kendine acındırmak için bir de buzağı gibi sesler çıkarırsın.

deyip daha da sert vurmaya başlamış. Bir süre sonra sesler kesilmiş, dev anası da yorulmuş. Çuvalı çengelden indirmiş, bir de ne görsün? Sevgili buzağısı, kanlar içinde, kemik yığını haline gelmiş. Başlamış hüngür hüngür ağlamaya. Öyle bir sinirlenmiş ki Keloğlan'a saçları dikilmiş, bitleri tepesine çıkmış. Sopasını kaptığı gibi Keloğlan'ın peşine düşmüş.
Dev anası ırmağa ulaştığında, üç kardeş çoktan karşı kıyıya geçmiş. Irmağın kenarından seslenmiş:

Keloğlan, ben burada kalakaldım, sen nasıl geçtin karşıya?

Keloğlan yanıt vermiş:

Orada kırık bir at arabası var. Tekerleğini beline bağla, yürüyerek geç.

Dev anası hemen arabaya koşmuş, tekerleği sökmüş, beline bağlamış, ırmağa doğru yürümüş. Suda yürüdükçe tekerlek onu dibe batırmış. Sonunda horuldaya horuldaya boğulmuş gitmiş.
Keloğlan ve kız kardeşleri de dev anasının elinden kurtulmuş. Mutlu mesut köylerinde yaşamaya devam etmişler.