24 Kasım Öğretmenler günü İçin Şiir - Öğretmenin Vedası

ÖĞRETMENİN VEDASI
 
 Gidiyorum... Bir yanımda emeklerim,
 Bir yanımda
 Uçsuz bucaksız hayallerim.
 Sizlerde yaşayacak onlar şimdi.
 Bir damla gözyaşına kıyamadığım,
 İçimin derdi, saçımın akı çocuklar...
 Yavrularım...Evlâtlarım,
 Kınalı kuzularım,
 Avucu reyhan kokulu küçük dağlarım.
 Kiminiz büyüdü, heybetiyle
 Nam saldı, kâh korku yedi âleme,
 Hatta bana bile!...
 Kiminiz kurudu, kara saban arkasında
 Ufalandı eller, parçalandı yürekleriniz
 Toprakla beraber...Sevgisiz...
 Kiminiz, daha çiçek açmadan meyve verdiniz...
 Bu ihtiyarın derdi nedir bilir misiniz?
 Dört adam,
 Çıkacak mı benim dört kolluyu taşıyan?...
 Ve olacak mı acep öbür tarafta
 Yepyeni bir kara tahtam...
 Benimle zamanı gelince oynadın da hazla
 Alışamadığım dört duvar arasında ne işin vardı!
 Hep benden önce oradaydın ne yazın ne kışın vardı...
 İlk harfler, heceler, sözcükler derken
 Ve o mabede seninle gelip giderken
 Tutuştu ellerimiz birleşti gözlerimiz.
 Karga seslerinin rüzgârlara karıştığı bir son yazdı
 Son göz göze gelişimizde...
 Buruk tebessümlerinle beni ağlatmıştın
 ÖĞRETMENİM, CANIM...
 
 Fatma AYDEMİR