4. Sınıf Türkçe 5. Tema Dinleme Metni - Ateşböceği
4. Sınıf Türkçe 5. Tema Dinleme Metni - Ateşböceği
ATEŞBÖCEĞİ
Çok eski zamanlarda, belki de daha eski çağlarda, ne kuşlar, ne balıklar, ne de karada
yaşayan hayvanlar böyle güzel renklerle bezelilermiş. Bazıları uçamıyormuş, kanatları
yokmuş; ötemiyor, kükreyemiyormuş, sesleri solukları duyulmuyormuş. Bazılarının
yüzgeçleri, bazılarının yeleleri bulunmuyormuş. Hiçbiri bugünkü güzellikte değilmiş yani…
Belki hepsi hayatından şikâyetçiymiş, kim bilir?
Günlerden bir gün koruyucu melekler toplamışlar bütün yaratıkları çevrelerine.
Aslanlara güç, kuşlara kanatlar, balıklara yüzgeçler, kedilere sivri tırnaklar, farelere her şeyi
kemirecek keskin dişler vermişler. Yani her hayvana onu koruyacak, savunacak gereksinim
dağıtılmış anlayacağınız.
Sıra renk dağıtımına geldiğinde, her yaratık kendisine en çok yakışan renklerle
bezenmiş.
En güzel, en ölümsüz sesi ilkin bülbül almış, kanaryaya da bülbüle yakın bir ses
düşmüş. Kediye miyavlama, aslana kükreme, maymuna gülümser gibi kikirdeme, köpeğe
havlama verilmiş, kurbağaya vak vak… Renginden, kanadından, yelesinden memnun
olmayan bulunmadığı gibi sesinden de memnun olmayan yokmuş.
Yeni yeteneklere sahip olan bütün yaratıklar dünyaya koşmuşlar. Herkes hakkına razı,
hayatından çok memnunmuş. Tek şikâyetçi yokmuş. Herkes, “En güzel benim, en görkemli
benim, en güzel kanat benim, en güzel ben uçuyorum.” diyormuş.
Leylek, bütün bu olayların geçtiği sırada, çöllerde dolaştığı için hiçbir şey duymamış,
koruyucu meleklerden de hakkı olan payı alamamış elbette. Neden sonra olanları kendisi mi
fark etmiş, yoksa biri mi söylemiş, ne olmuşsa olmuş işte. Çok üzülmüş ama yine de bana da
bir şeyler kalmıştır diye koşa koşa gelmiş dağıtım yerine. En güzel renkleri diğer yaratıklar
alıp süslendiği için ona pek fazla bir şey kalmamış. Hangi rengi bulursa onunla yetinmiş. Bu
yüzden fazla boyanıp süslenememiş, ak ak kalmış çoğu tarafı ama kanatlarından çok
memnunmuş. Onu çok uzaklara rahatça götürüp getirdiği için. Ancak iş sese gelince işte o
zaman ne yapacağını şaşırmış. Çünkü hepsi dağıtıldığı için ses diye bir şey de kalmamış. O
sırada dağıtımın yapıldığı binanın pencereleri, kapıları kapanıyormuş, takur tukur.
“Bana bari bu sesi verin.” diye yalvarmış meleklere.
“Peki, sen istedikten sonra neden olmasın; al, güle güle kullan sesini.” demişler,
gülümsemişler onun kaderine razı olmasına.
Sessiz olmaktan daha iyi bulduğu için leylek, pencerelerin kapanırken çıkardığı “tak
tak” sesini sevinerek kabul etmiş.
“Ona içtenliğimi katarsam güzel olur. Büsbütün sessiz olmaktan daha iyi.” demiş.
Dolaşmaya başlamış dünyanın en sıcak yerlerini yaz kış. Göçmen kuş olmuş.
Ama bütün bu olanlardan habersiz bir yaratık daha varmış. En son haber aldığı için
geç varmış rengin, güzelliğin, kanadın ve sesin dağıtım yerine. Malzemeleri ve işleri bittiği
için gitme hazırlığı içinde olan görevlilere yalvar yakar olmuş, yeryüzünde güzellikten
nasibini alamamış bir yaratık olarak kalmak istemiyormuş, Görevliler acımışlar küçük
böceğe; arayıp taramışlar, güzel, ince, zarif bir kanat bulup vermişler. Küçük böcek çok
sevinmiş ama koruyucu melekler kendisini süsleyecek o güzelim renklerden de birazcık olsun
bulsalar çok iyi olacakmış. Kanatlar nasıl bir tarafa sıkışıp kalmışsa tırnak ucu kadar boya da
bir yerlerde bulunurmuş. Böyle renksiz yaşamak istemediğini söylemiş. Melekler, renk
dağıtımının yapıldığı kap kacağı iyice kazıyıp birazcık kiremit rengi bulmuşlar. Çok sevinen
böcek hemen kendini o renge bulamış, süslemiş, renksiz kalmaktan kurtulmuş. Kendisini
güzeller güzeli görmeye başlamış. Ama iş sese gelince ne yapsa nafileymiş. Melekler, bu
konuda hiçbir şekilde yardımcı olamayacaklarını söylemişler. Artık geldikleri yere,
sonsuzluğa gidiyorlarmış. Minik böcek onların yolunu kesmiş:
“Ben sesiz sedasız ne yaparım dünyada? Bana mutlaka bir şey verin, hiç olmazsa
sivrisineklerinki gibi bir vızıltı olsun, varlığımı kanıtlayayım, sesimi duyurayım, dünyayı
güzelleştireyim!”
Görevliler, mutsuzca başlarını öne eğmişler, bu kutsal ve çok güzel istek karşısında ne
diyeceklerini bilememişler.
“Sessiz bir yaratık düşünemiyorum!” demiş küçük böcek.
O sırada güneş bütün görkemiyle dağların ardında batıyormuş. Yine o sırada ay
doğuyormuş kocaman bakır bir tepsi gibi ve yıldızlar düşüyormuş gökyüzünün fosforlu
maviliğine. Bu görkemli güzelliği gören küçük böceğin kafası birden ışımış, aklına çok güzel
bir şey gelmiş:
“Bana ses yerine bu güzel ışığı verin,” demiş.
“Sen razı olduktan sonra verelim ama onu ne yapacak, nerede saklayacaksın?”
“Karanlıkları aydınlatacağım… Güzel yaz gecelerini süsleyeceğim… Sesim ışığım
olacak, insanlar beni çok sevecekler…”
Koruyucu melekler uzun uzun konuşmuşlar, düşünmüşler ve güneşin ışıltısıyla
yıldızların, ayın ışıltısını karıp saf bir hâlde böceğe vermişler.
Hakkı ÖZKAN
Dosyanız Hazırlanıyor...
5
Güvenli indirme linkiniz oluşturuluyor, lütfen bekleyin.
ATEŞBÖCEĞİ
Çok eski zamanlarda, belki de daha eski çağlarda, ne kuşlar, ne balıklar, ne de karada
yaşayan hayvanlar böyle güzel renklerle bezelilermiş. Bazıları uçamıyormuş, kanatları
yokmuş; ötemiyor, kükreyemiyormuş, sesleri solukları duyulmuyormuş. Bazılarının
yüzgeçleri, bazılarının yeleleri bulunmuyormuş. Hiçbiri bugünkü güzellikte değilmiş yani…
Belki hepsi hayatından şikâyetçiymiş, kim bilir?
Günlerden bir gün koruyucu melekler toplamışlar bütün yaratıkları çevrelerine.
Aslanlara güç, kuşlara kanatlar, balıklara yüzgeçler, kedilere sivri tırnaklar, farelere her şeyi
kemirecek keskin dişler vermişler. Yani her hayvana onu koruyacak, savunacak gereksinim
dağıtılmış anlayacağınız.
Sıra renk dağıtımına geldiğinde, her yaratık kendisine en çok yakışan renklerle
bezenmiş.
En güzel, en ölümsüz sesi ilkin bülbül almış, kanaryaya da bülbüle yakın bir ses
düşmüş. Kediye miyavlama, aslana kükreme, maymuna gülümser gibi kikirdeme, köpeğe
havlama verilmiş, kurbağaya vak vak… Renginden, kanadından, yelesinden memnun
olmayan bulunmadığı gibi sesinden de memnun olmayan yokmuş.
Yeni yeteneklere sahip olan bütün yaratıklar dünyaya koşmuşlar. Herkes hakkına razı,
hayatından çok memnunmuş. Tek şikâyetçi yokmuş. Herkes, “En güzel benim, en görkemli
benim, en güzel kanat benim, en güzel ben uçuyorum.” diyormuş.
Leylek, bütün bu olayların geçtiği sırada, çöllerde dolaştığı için hiçbir şey duymamış,
koruyucu meleklerden de hakkı olan payı alamamış elbette. Neden sonra olanları kendisi mi
fark etmiş, yoksa biri mi söylemiş, ne olmuşsa olmuş işte. Çok üzülmüş ama yine de bana da
bir şeyler kalmıştır diye koşa koşa gelmiş dağıtım yerine. En güzel renkleri diğer yaratıklar
alıp süslendiği için ona pek fazla bir şey kalmamış. Hangi rengi bulursa onunla yetinmiş. Bu
yüzden fazla boyanıp süslenememiş, ak ak kalmış çoğu tarafı ama kanatlarından çok
memnunmuş. Onu çok uzaklara rahatça götürüp getirdiği için. Ancak iş sese gelince işte o
zaman ne yapacağını şaşırmış. Çünkü hepsi dağıtıldığı için ses diye bir şey de kalmamış. O
sırada dağıtımın yapıldığı binanın pencereleri, kapıları kapanıyormuş, takur tukur.
“Bana bari bu sesi verin.” diye yalvarmış meleklere.
“Peki, sen istedikten sonra neden olmasın; al, güle güle kullan sesini.” demişler,
gülümsemişler onun kaderine razı olmasına.
Sessiz olmaktan daha iyi bulduğu için leylek, pencerelerin kapanırken çıkardığı “tak
tak” sesini sevinerek kabul etmiş.
“Ona içtenliğimi katarsam güzel olur. Büsbütün sessiz olmaktan daha iyi.” demiş.
Dolaşmaya başlamış dünyanın en sıcak yerlerini yaz kış. Göçmen kuş olmuş.
Ama bütün bu olanlardan habersiz bir yaratık daha varmış. En son haber aldığı için
geç varmış rengin, güzelliğin, kanadın ve sesin dağıtım yerine. Malzemeleri ve işleri bittiği
için gitme hazırlığı içinde olan görevlilere yalvar yakar olmuş, yeryüzünde güzellikten
nasibini alamamış bir yaratık olarak kalmak istemiyormuş, Görevliler acımışlar küçük
böceğe; arayıp taramışlar, güzel, ince, zarif bir kanat bulup vermişler. Küçük böcek çok
sevinmiş ama koruyucu melekler kendisini süsleyecek o güzelim renklerden de birazcık olsun
bulsalar çok iyi olacakmış. Kanatlar nasıl bir tarafa sıkışıp kalmışsa tırnak ucu kadar boya da
bir yerlerde bulunurmuş. Böyle renksiz yaşamak istemediğini söylemiş. Melekler, renk
dağıtımının yapıldığı kap kacağı iyice kazıyıp birazcık kiremit rengi bulmuşlar. Çok sevinen
böcek hemen kendini o renge bulamış, süslemiş, renksiz kalmaktan kurtulmuş. Kendisini
güzeller güzeli görmeye başlamış. Ama iş sese gelince ne yapsa nafileymiş. Melekler, bu
konuda hiçbir şekilde yardımcı olamayacaklarını söylemişler. Artık geldikleri yere,
sonsuzluğa gidiyorlarmış. Minik böcek onların yolunu kesmiş:
“Ben sesiz sedasız ne yaparım dünyada? Bana mutlaka bir şey verin, hiç olmazsa
sivrisineklerinki gibi bir vızıltı olsun, varlığımı kanıtlayayım, sesimi duyurayım, dünyayı
güzelleştireyim!”
Görevliler, mutsuzca başlarını öne eğmişler, bu kutsal ve çok güzel istek karşısında ne
diyeceklerini bilememişler.
“Sessiz bir yaratık düşünemiyorum!” demiş küçük böcek.
O sırada güneş bütün görkemiyle dağların ardında batıyormuş. Yine o sırada ay
doğuyormuş kocaman bakır bir tepsi gibi ve yıldızlar düşüyormuş gökyüzünün fosforlu
maviliğine. Bu görkemli güzelliği gören küçük böceğin kafası birden ışımış, aklına çok güzel
bir şey gelmiş:
“Bana ses yerine bu güzel ışığı verin,” demiş.
“Sen razı olduktan sonra verelim ama onu ne yapacak, nerede saklayacaksın?”
“Karanlıkları aydınlatacağım… Güzel yaz gecelerini süsleyeceğim… Sesim ışığım
olacak, insanlar beni çok sevecekler…”
Koruyucu melekler uzun uzun konuşmuşlar, düşünmüşler ve güneşin ışıltısıyla
yıldızların, ayın ışıltısını karıp saf bir hâlde böceğe vermişler.
Hakkı ÖZKAN
Önerilen Bağlantılar
Yeni Ödevmatik Hızlı Okuma Eğitimi Al YouTube'a Abone Ol Instagram'da Takip Et Tüm WhatsApp Gruplarımız
4. Sınıf Türkçe 5. Tema Dinleme Metni - Ateşböceği Teknik Bilgiler
| Dosya Adı: | 4. Sınıf Türkçe 5. Tema Dinleme Metni - Ateşböceği |
| Yayınlayan: | admin (Maviokul Uzman Kadrosu) |
| Kategori: | Eğitim Kategorileri / Dinleme Metinleri |
| Güncelleme: | 8-08-2021, 16:42 |
Editörün Notu: 2025-2026 müfredatına tam uyumlu olarak hazırlanan 4. Sınıf Türkçe 5. Tema Dinleme Metni - Ateşböceği içeriği, ilkokul öğretmenleri ve veliler için ücretsiz olarak sunulmuştur. 4. Sınıf Türkçe 5. Tema Dinleme Metni - Ateşböceği indir seçeneği ile dosyayı cihazınıza kaydedebilir, çıktısını alarak derslerinizde kullanabilirsiniz. Maviokul.com platformunda yer alan 4. Sınıf Türkçe 5. Tema Dinleme Metni - Ateşböceği ve benzeri tüm materyaller eğitim kalitesini artırmak amacıyla güncel tutulmaktadır.
Hızlı Erişim: Google'da
4. Sınıf Türkçe 5. Tema Dinleme Metni - Ateşböceği maviokul
yazarak bu sayfaya her zaman en güncel haliyle ulaşabilirsiniz.