Her hangi bir suçluyu tespitte sağlam bir usul vardır: Parmak izlerinin alınması. Parmak izleri, yanıltmayan kimlik kartlarıdır. Çünkü hiçbir insanın parmak izi diğer insanınkine benzemez. Dünyadaki insanlar sayısınca farklı parmak izleri vardır.

Bu harika kimlik üzerinde 1875 yılında Sir Edward Henry ciddi olarak durdu. Bir kısım tecrübeden sonra parmak izleri polis teşkilatınca kullanılmaya başlandı. İngiltere, ilk defa resmen 1884?te parmak izini delil olarak kullanmayı kabul etti.

Parmak izleri öylesine harika bir yaratılışa sahiptir ki, insan ne kadar yaşlanırsa yaşlansın, ne değişiyor ne de kayboluyordu. Hatta üstleri koparılsa yerine çıkan deri aynı özelliklere sahip oluyor. Yanan parmaklar bile tedavi olunca eski özelliğini koruyor.

Parmak uçlarında korunan taklidi imkansız ?iz mucizesi? hakkında Kur?ân-ı Kerim ne buyuruyor?

Kıyâme Sûresi?nin üçüncü ve dördüncü ayetlerinde Allah-ü Tealâ, mealen buyuruyor ki:

?İnsan, öldükten sonra kemiklerini bir araya toplamayacağımızı sanıyor? Biz, parmak uçlarına varıncaya kadar onu derleyip toplamaya kadiriz.?

Kur?ân-ı Kerim?in işaret ettiği bu inceliği insanlık ancak 1300 sene sonra anlayabilirdi. Parmak uçlarının insanlar sayısınca farklı parmak izlerine işaret ettiğini kavrayabilirdi.

İnsanlar ağız, burun, göz, kulak gibi uzuvlarda ne kadar farklı olsalar da birbirlerine benzeyebilirlerdi. İkiz, üçüz, beşiz insanlar vardı. Şaşırmak mümkündü. Ama parmak uçları insanı şaşırtmayan kodlara, genetik bir yapıya sahipti. Milyarca insanın parmak izlerini birbirinden farklı olarak yaratan Yüce Allah, elbette ki onları yeniden yaratmaya da kadirdir.

İnsan vücudunda daha nice sırlar vardır. ilim adamları bu sırları çözdükçe, Allah?ın sonsuz kudretini daha iyi anlayacaklardır...