Yapılandırmacılık ya da konstrüktivism gündemde olan ve 20. yüzyılın son yarısında önem kazanmaya başlayarak öğrenciyi ve öğrenmeyi merkeze alan bilişsel bir yaklaşım olarak tanımlanabilir. Daha öz bir ifadeyle, yapılandırmacı yaklaşım, öğreneni merkeze alır ve bireyin öğrenme sürecini kendi yaşantılarını işe koşarak yapılandırdığı felsefesine dayanır.  Bu yaklaşım kapsamı bakımından ele alındığında aşağıda verilen özellikleri ile bütüncül bir boyutta görmek olasıdır.

 Öğrenme öğrenen bireyin önceki bilgilerini öğrenme ortamına katması ile ilişkilidir.

Kişiler öğrenmelerini kendileri yapılandırırlar.

Öğrenme bir bağlam bütünüdür.

Öğrenme sürecinde öğrenenlerin ortak anlamlandırmalar için etkileşimleri gereklidir.

Etkili öğretim öğrencilerin mevcut bilişsel yapılarına uygun öğrenme aktiviteleri ve yardımı içerir.

Öğretmen kavramların yapılandırılmasında öğrencilerin bildikleri ve sınıf ortamına getirdiklerini kullanarak öğretim stratejisini kurar.

Ağırlıklı olarak bilgi aktarımından çok öğrenmeyi öğrenme üzerinde yoğunlaşılmalıdır. (Orlich, Herder, Callahan ve Gibson, 2001) 

Unutulmamalıdır ki, her bir birey sosyal bir varlıktır ve toplumsal yaşamın içinde toplum ve çevreyle sürekli olarak etkileşimdedir. Bu etkileşimin onların bilişsel, fiziksel, ruhsal yönden   sağlıklı bireyler olarak yetişmesi bakımından sınıf ortamında işe koşulması gereklidir.  Yeniden yapılandırılan program kazanımları temel alınarak hazırlanan öğretmen kitapları hem ders kitabının hem de çalışma kitabının nasıl kullanılması gerektiği konusunda kılavuz olacak şekilde tasarlanmıştır. 

 Yapılandırmacı yaklaşım doğrultusunda hazırlanan bu üçlü kitap setinin yazımında temel alınan  noktalar genel olarak şu şekilde özetlenebilir.

Bilgi birey tarafından dış dünyadan olduğu gibi alınamaz, bireyin aktif şekilde deneyimleri sonucu biçimlendirilir.

Yeni bilgiler sürekli olarak varolan bilgilerle etkileşimler sonucu yapılandırılır. 

Bilginin yapılandırılması içselleştirmeyle yani deneyimlerin ya da yaşantıların yeni bilgilerle ilişkilendirilmesi sonucuyla mümkündür.  Bu nedenle öğrencinin öğrenilmesi gereken konu hakkında daha önceden ne bildiği ve bunu sınıf ortamında yeni bilgilerle nasıl yapılandırdığı, yapılandırma sürecinde neler yaptığı önemlidir.  Okulda öğrenme sürecinin sosyal bir etkileşim sonucu olduğu bir gerçektir ve öğrencilerin bireysel ve toplu olarak birlikte çalışmaları bilgiye ulaşma ve yapılandırmaları açısından göz önünde bulundurulmalıdır.  Bu nedenle hazırlanan kitaplarda öğrencilerin hem tek başlarına hem de gruplar halinde  çalışmalarını destekleyici bir yaklaşım vardır. 

 Bir başka önemli nokta ise her bireyin bir diğerinden farklı olarak öğrenebileceğidir.  Sınıf içinde bir grup öğrenci için verimli olan öğretim durumu başka bireyler için verimli olamayacağı gibi sınıf içi yönetim problemlerinde ortaya çıkmasına neden olabilmektedir.  Bu açıdan ele alındığında farklı bireyler farklı öğrenir görüşü hazırladığımız kitaplarda Çoklu Zeka yaklaşımının ele alınmasıyla desteklenmiştir. Öğrencilerin öğrenme sürecinde bedensel,sözel-dilsel,matematiksel-mantıksal, görsel, müziksel-ritmik,doğa, içsel ve kişiler arası zekalarını etkin şekilde kullanarak öğrenme sürecine katılmalarını sağlayıcı etkinlikler hazırlanmıştır. İşleniş kısmında yer alan etkinlikler sınıf içi dinamiklerin harekete geçirilmesi ve öğrencilerin etkileşimli bir şekilde öğrenmelerini destekleyici niteliktedir.  Buna öğrenci güdümlü öğrenme adını verebiliriz.  Çoklu zeka yaklaşımı ileride dataylı olarak ele alınmıştır.

 Öğrenme sürecinin ve öğrencinin merkeze alındığı bu yaklaşım doğrultusunda hazırlanan kitaplarda siz öğretmenlerinde rol ve sorumluluklarında değişiklikler olacağı kaçınılmazdır.  Genelde yanlış olarak algılanan bir nokta üzerinde durmanın yararlı olacağı kanısındayız.  Yapılandırmacı yaklaşım öğreneni ve süreci merkeze almakta ve öğretmenlerin öğretim sorumluluğu azalmaktadır yanlıştır.  Aksine, yapılandırmacı yaklaşım öğretmenlik mesleğini daha da önemli hale getirmekte ve öğretmenlik meslek bilgisinin önemini ve gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır. 

 Yapılandırmacı yaklaşımın özellikle üzerinde durulması gereken boyutlarından biri de öğretim sürecinin tasarlanmasıdır.  Klasik ya da alışılagelmiş yaklaşımda öğretim tasarımı önceden yapılan araştırmalar doğrultusunda bilimsel süzgeçten geçirilerek yapılır ve uygulanır.  Anak, yapılandırmacı yaklaşımın temel alındığı öğretim uygulamalarında öğretimin önceden planlanması ve planlar doğrultusunda uygulanması bazen zor  bazen de imkansızdır.  Bu öğretim planı yapılmaması anlamına gelmemektedir.  Ancak, öğretim planlanırken öğrencilerin sınıf ortamına neyi, nasıl ve hangi şekilde getireceği iyi bilinmeli ve öğrencinin deneyimleri doğrultusunda planlama yapılmalıdır.  Çoğu zaman öğretim planlaması sürecin içinde ve öğrencilerin katılımıyla ortaklaşa olarak yapılmalıdır.  Bu durumda öğretmenin sorumluluğu öğretimi planlamaktan çok öğrenmenin bireye planlatılması şeklinde değişmektedir.  Yapılandırmacı yaklaşım öğretmen-öğrenci ya da öğreten-öğrenen anlayışını eleştirmekte ve genel olarak öğretim sürecini bireylerin başka bireylerle, çevre ve sosyal ortamla etkileşimi sonulu ortaya çıkan bir paylaşım bütünü olarak ele almaktadır. 

 Yapılandırmacı yaklaşım konusunda dikkat edilmesi gereken bır takım hususlar uzerinde durulmasında yarar vardır.  Bu yaklaşımın temele alındığı bir sınıf ortamında sınıf içi hareketlilik doğaldır.  Ancak sınıf içi dinamizmin öğrenme merkezli olması ve sürekli olarak odağında tutulması zorunluluğu vardır.  Çoğu zaman etkinlik temelli olan bu uygulamalarda öğrenciler kendilerini etkinliğin detaylarına ve tamamlanmasına yoğunlaştırırlarken amaçlanan kazanımdan uzaklaşabilmekte ve dolayısıyla detaylar asıl konunun ikinci planda kalmasına neden olabilmektedir.  Diğer bir konu zaman planlaması ile ilgilidir.  Her ne kadar yeni programda yer alan kazanım sayıları eski programa nazaran oldukça azaltılmış olmasına rağmen yeni programın işlenişindeki etkinlik ağırlıklı yaklaşım zamanın etkin planlanması bakımından önem arzetmektedir.  Bir başka nokta ise etkinlik sürecinde öğrenci davranışlarıdır.  Etkinliklerin gereğinden fazla zamana yayılması, gerektiğinde etkinlik sırasında hızlı bir şekilde öğrenciye yardım sağlanması, öğrenciler arası uyumsuzluk sorunları, özgüven eksikliği, aşırı özgürlük v.b. bir çok önemli nokta öğrenci davranışı üzerinde olumsuz etkilere neden olabilir ve istenmeyen öğrenmeler ortaya çıkabilir.  Bir diğeri yapılandırmacı yaklaşımın sosyal içeriğidir.  Sınıf içinde farklı sosyo-ekonomik yapıların bulunacağı gerçeği her zaman göz önünde bulundurulmalı ve sosyal etkileşimlerde bireylerin duygusal açıdan zarar görmemeleri gözetilmelidir.  Etkinlikle tasarlanırken süreç bireyin içinde yaşadığı sosyal ortama uygun olarak işletilmeli ve kazanıma bu yolla ulaşılmalıdır.  Daha açık bir ifadeyle, farklı coğrafyalarda ve farklı sınıflarda farklı etkinlikler tasarlanabilir asıl olan kazanıma ulaşılmasıdır.  Bu kitabın hazırlanışında yukarıda bahsedilen noktalar özenle ele alınmıştır.  Ancak unutulmamalıdır ki yapılandırmacı yaklaşım içinde bulunulan ortam ve etkileşimde bulunan bireylere has özellikler gösterir.  Bu nedenle her sınıfta benzer ya da farklı sonuçlar ortaya çıkması doğaldır.